Ελλάς part 2010 μ.Χ η Αναγέννηση

Διαβάζω τον τελευταίο καιρό με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον την επικαιρότητα στην Ελλάδα. Είμαι ανάμεσα σε εκείνους που πιστεύουν ότι μόνο η ξένη παρέμβαση θα μπορούσε να σώσει αυτή την κατά τα άλλα πανέμορφη χώρα. Δυστυχώς σαν έθνος οι Έλληνες είμαστε απείθαρχοι, επιδειξιομανείς και επιρρεπείς στην διχόνοια.

Ειλικρινά, όμως όλα αυτά τα οποία διαβάζω να επιβάλλουν οι ξένοι σαν πρόνοιες του μνημονίου, μου φαίνονται τόσο αυτονόητα.

Παράδειγμα:
* Ενιαία αρχή πληρωμών. Αν είναι δυνατόν, το 2010 χώρα μέλος της ΕΕ δεν ήξερε πόσο προσωπικό έχει το δημόσιο και η πληρωμή γινόταν από 8201235989745 διαφορετικά λογιστήρια.
* Επίδομα έγκαιρης προσέλευσης στην εργασία (γενικά στο δημόσιο) και επίδομα εξυπηρέτησης μπελατών (ΑΤΕ). Τα σχόλια περιττεύουν.
* Φορολογικές επιδρομές. Πως είναι δυνατόν να δηλώνεις εισόδημα 10 000 ευρώ το χρόνο και την ίδια στιγμή να έχεις καταθέσεις με 6 μηδενικά + ακίνητα στις πιο ακριβές περιοχές της χώρας + πανάκριβα αυτόκινητα, γιωτ κλπ και όλο αυτό να θεωρείται το φυσιολογικό σε στυλ "Αφού κανείς δεν πληρώνει φόρους..μαλάκας είμαι;"
* Φακελάκια-διαφθορά στο δημόσιο
* Διαφθορά πολιτικών
* Καρτέλ σε όλους τους τομείς από τις μεγάλες εργολαβίες των δημοσίων έργων μέχρι την τιμή του γάλατος.
* Χρονοβόρες δικαστικές διαμάχες
* Γενική ατιμωρησία και παραχαΐδεμα ομάδων-οπαδών-χούλιγκαν.

Αν και ήμουν υποστηριχτής του Αντώνη Σαμαρά (απλά και μόνο γιατί ήμουν ενάντια στην οικογενειοκρατία) για τις εσωκομματικές εκλογές της ΝΔ, ένα περίπου χρόνο μετά μου φαίνεται κατώτερος των προσδοκιών.

Από την άλλη ο ΓΑΠ παρότι είναι ενδοτικός μου βγάζει ένα αξιοθαύμαστο κουράγιο και επιμονή για αλλαγές (αν και πολλές είναι αναγκαστικές από έξωθεν δυνάμεις). Παρόλα αυτά φοβάμαι ότι απέναντι του θα βρει και το βαθύ ΠΑΣΟΚ.

Ωστόσο "ευτυχώς" για τη χώρα που βρίσκεται υπό σοσιαλιστική κυβέρνηση. Σκεφτείτε συνέπειες και αντιδράσεις σε διαφορετική περίπτωση, αναλογιζόμενοι τις επιδερμικές αλλαγές που επιχειρήθηκαν να γίνουν σε κάποιους τομείς επί ΝΔ και τις τότε αντιδράσεις, με καταλήψεις, επεισόδια κλπ.

Η χώρα που γέννησε τη δημοκρατία δείχνει κομπλεξική και μη ανεκτική στην "άλλη" άποψη. Τα εισαγωγικά στο άλλη θέλουν να τονίσουν τον κομπλεξισμό. Ενώ ΝΔ και ΠΑΣΟΚ είναι διαφορετικές εκφάνσεις του ίδιου και του αυτού, εντούτοις διαφορετικά αντιδρά η πλειοψηφία(;) στις μεταρρυθμίσεις επί ΠΑΣΟΚ και διαφερετικά επί ΝΔ. Πόσο περίεργο!

Όπως και να έχει το συμπέρασμα μου είναι ότι η κρίση είναι η ευκαιρία της Ελλάδας για αναγέννηση. Ξέρω ότι πολύς κόσμος αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα, δυστυχώς αυτοί είναι το ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ πρόβλημα, γιατί αυτοί δεν τα έφαγαν μαζί με τους άλλους (όπως έφη Θ.Πάγκαλος).

Καλώς ή κακώς, όλοι πρέπει να βάλουν το λιθαράκι τους για να ανατραπεί η κατάσταση. Οι πρώτοι που πρέπει να δράσουν είναι ο απλός κόσμος με την ψήφο του. Δείχνοντας ξεκάθαρα στους πολιτικούς ότι το πολιτικό σύστημα που οδήγησε τη χώρα στο τέλμα και στα όρια της χρεωκοπίας έχει φτάσει στο τέλος του. Ψηφίζοντας νέους ανθρώπους, μικρότερα κόμματα με αξιόλογες και εφαρμόσιμες προτάσεις, δίνοντας γροθιά στο δικομματισμό. Προς θεού δηλώνω ενάντια στην οικογενειοκρατία, οπότε οποιαδήποτε ερμηνεία ότι η συμβουλή μου για στροφή προς τα μικρότερα κόμματα δεν είναι στήριξη προς την Ντόρα Μπακογιάννη και το νέο της κόμμα, αν και κάθε κίνηση πρέπει να κρίνεται στη βάση των προτάσεων της παρά στα πρόσωπα, αλλά τα πρόσωπα δεν παύουν να αποτελούν ένα κυρίαρχο κομμάτι του σκηνικού.

Αν μπορέσουν όλες αυτές οι αλλαγές να πραγματοποιηθούν, αν τους επιτρέψει το κατεστημένο να γίνουν, τότε η Ελλάδα να μπορέσει να αποτελέσει ιδανικό χώρο διαμονής.

Οι μεταρρυθμίσεις σε συνδυασμό με την ιδιωτική και ομαδική πρωτοβουλία είναι η ελπίδα της Ελλάδος.

Σας συνιστώ να επισκεφθείτε τους Atenistas www.atenistas.gr και όσοι μπορείτε λόγω γεωγραφικής θέσης να βοηθήσετε μια γενναία προσπάθεια για την βελτίωση της Αθήνας.

Η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία!

Υπάρχει ζωή;

Από τις καλοκαιρινές διακοπές φτάσαμε στις Χριστουγεννιάτικες. Λίγος καιρός να υποθέσει κανείς ότι σήμερα μόλις που ξεκίνησε δειλά δειλά ο καιρός να δείχνει χειμωνιάτικος και χριστουγεννιάτικος.
Οι πολλές ασχολίες το τελευταίο διάστημα με κράτησαν μακριά (όχι ότι ήμουν και τόσο κοντά) αλλά δεν έχω χρόνο ούτε για να διαβάσω άλλους, πόσω μάλλον για να γράψω.
Αυτό το post είναι απλά μια ένδειξη ζωής. Θα προσπαθήσω να επανέλθω δυναμικά με το νέο χρόνο όταν και ελπίζω να έχω και περισσότερο ελεύθερο χρόνο.
Όσο για το ερώτημα του τίτλου είναι απλά ρητορικό. Η κοινωνική, πολιτική και λοιπή ζωή εδώ δείχνει ότι ο ασθενής είναι κλινικά νεκρός.

Κλειστόν λόγω διακοπών..

Όχι ότι το τελευταίο δεκαπενθήμερο ήταν ανοικτό αλλά τώρα και επίσημα το μπλογκ θα είναι κλειστό..

Σε ένα πλανήτη μακρινό..

Σε έναν πλανήτη κάπου στο σύμπαν σε ένα μακρινό γαλαξία, που απέχει χιλιάδες έτη φωτός συμβαίνουν διάφορα ενδιαφέροντα..

Η δημοφιλής κουβέντα των πολιτικών της χώρας τον τελευταίο καιρό αφόρα την υποβάθμιση του διαλόγου.

Γίνονται πράματα και θάματα, αλλά όλοι δηλώνουν ότι αρνούνται να υποβαθμίσουν τον πολιτικό διάλογο που έχει επίπεδο...εργοταξίου.

Ενδεικτικά επικαιρότητα των τελευταίων μηνών:

-Κάποια κόμματα έχουν εσωτερικές κόντρες, ο καθένας κάμνει ότι θέλει, δηλώνει ότι θέλει, εντός εκτός γραμμής και επί τα αυτά.
-Ο μ. κάμνει συναντήσεις με τον δ. και συμφωνούν ότι πρέπει να συνεχιστεί η συνεργασία τους (ΠΟΙΑ;) διότι βολεύκει και τους δυο. Ο ένας αποκτά άλλοθι ότι εν αποφασίζει και καλά μόνος του και ο άλλος κανονίζει καμιά θεσούα έστω και για 14 μήνες, παρόλο που μπορεί να υποχρεωθεί στον α. και να του χρωστά πίσω τη χάρη. Ο ν., ο κ. και ο γ. κάμνουν δηλώσεις και διαρρέουν σενάρια, προσπαθούν να φαν το μ. αλλά δυσκολεύκουνται, που θα πάει όμως..
-Ο α. (άλλος τωρά) κατσιαρίζει ούλλη μέρα, μα ίντα για την οικονομία, ίντα για την κοινωνία, ίντα για τις συνομιλίες..επί παντός επιστητού, σε σημείο που ακόμα τζαι τζιαμέ που έχει δίκαιο χάνει το.
-Η κυβέρνηση αρνείται να δώσει άδεια ή έστω να κάμει μόνη της καζίνο διότι θα χαλάσει η κοινωνία της χώρα, οι πολίτες της οποία παρεπιμπτόντως είναι οι πλέον ηθικοί και το κουμάρι ούτε καν φαντάζονται τι είναι. Μάλλον φαντάζονται όταν φορούν τη μάσκα εικονικής πραγματικότητας και βλέπουν το εαυτό τους να περνά μια πράσινη γραμμή και να πιέννει σε τούτα τα περιβόητα καζίνα για να κουμαροπαίξει και στη συνέχεια να περάσει τη νύχτα με καλλίγραμμες κοπέλες, οι οποίες στοιχίζουν πιο λλία στην εικονική πραγματικότητα παρά στην πραγματικότητα.
-Ένα email δημοσιεύεται στον τύπο της χώρας. Αφορά την ατζέντα για υποχρεώσεις (βλέπε ρουσφέτι). Δικαιολογούνται τα αδικαιολόγητα και τα υπόλοιπα κόμματα κάμνουν τις πάπιες επειδή έτσι τους βολεύκει και άλλωστε αυτά συμβαίνουν και στις καλύτερες οικογένειες. Μετά που 10 μέρες κανένας εν θυμάται τίποτε και όλοι συνεχίζουν από το σημείο που εσταματήσαν, δηλαδή να βολέψουν ο καθένας τους δικούς του όπως μπορεί και κυρίως όσους μπόρει.
-Η κυβέρνηση ποφυσά επειδή μπαίνουμε σε επιτήρηση και επιτέλους εννα μπορέσει να επιβάλει μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής, φκάλωντας την ουρά της έξω και φορτώνοντας τα στον μπαμπούλα (Ένωση Ανδρομέδας).
-Οι ομάδες της χώρας στα κύπελλα της ομοσπονδίας της Ανδρομέδας παν καλά, αλλά κάποιοι κατσιαρίζουν γιατί ο πρόεδρος μιας ομάδας κάμνει την πλειοψηφία των έργων υποδομής, όπως τις βάσεις εκτόξευσης και προσγείωσης διαστημοπλοίων κλπ και φέρνει παίχτες που άλλους πλανήτες. Οι υπόλοιποι εργολάβοι έργων του συμπαραστέκονται και υπόσχονται να κρατήσουν την αναπνοή τους ώσπου να γίνουν πράσινοι αν συνεχιστούν οι κατσιαρισμοί εναντίον του "συναδέλφου" τους. Η κυβέρνηση διαψέυδει αλλά ούτε οι ίδιοι εν πιστεύκουν τζείνα που λαλούν (οι οπαδοί τους πιστεύκουν τα!). Οι κατσιαρισμοί συνεχίζονται (για ποιο λόγο;), οι εργολάβοι απειλούν ότι εννα κρατήσουν που τ'αλήθκεια την αναπνοή τους, αλλά βασικά επί της ουσίας μηδέν, καρκασιαλίκκι να γίνεται να περνά ο καιρός ευχάριστα.
-Ο υπουργός οικονομικών εν πάντα συγκρατημένος όταν ανακοινώνονται αρνητικά πράματα για την οικονομία (94% των ανακοινώσεων) και χαριεντίζεται μόλις προκύψει κάτι ελαφρά θετικό. Ο ίδιος είναι που δήλωνε στις αρχές του 2009 ότι ο πλανήτης θα έχει ανάπτυξη τη χρονιά αλλά τελικά η ύφεση και άυξηση των ελλειμμάτων οδηγήσαν σε επιτήρηση που τον μάστρο πάνω στον γαλαξία.
-Ο μ. (ο ίδιος με πριν) πάει για τρέλες στις Σεϋχέλλες και ξεκινά άλλο καρκασιαλίκκι. Ο ίδιος δηλώνει έκπληκτος για τις διαστάσεις που παίρνει το θέμα.
-Όλοι μαζί δηλώνουν ότι δεν μπορούν να υποβαθμίζεται άλλο το επίπεδο του πολιτικού διαλόγου, αλλά ξεχνούν ποιος το εβούτισε στα σκατά.

Συνεχίζεται...

Υ.Γ Οποιαδήποτε ομοιότητα με την πραγματικότητα είναι εντελώς συμπτωματική. Ξέρετε πρέπει να το δηλώσω διότι παίζει να χτυπήσουν το κουδούνι μου κατά τις 3 πόψε...

Πιστός αναγνώστης της Athens Voice

Ένα πολύ ωραίο τραγούδι που ακούω πολύ τις τελευταίες μέρες.. Αφιερώμενο στους typical Κυπραίους..

Φταίει ο καιρός ή ο κακός μου ο καιρός;

Σήμερα, όπως και χτες, όπως και γενικότερα τούτη την εβδομάδα, όπως κατά προσέγγιση και την προηγούμενη βαρκούμαι πολλά...

Δεν ξέρω τι φταίει και ενώ με το φως του ήλιου βρίσκομαι σε κατάσταση κατατονίας, μόλις νυχτώσει δημιουργείται μου όρεξη.. Μεν φανταστείτε για έξοδο.. Αν ήταν έτσι δεν θα ανησυχούσα. Νιώθω ότι δεν είμαι καθόλου παραγωγικός στη δουλειά τις τελευταίες μέρες. Όταν νυχτώσει και αφού πάω σπίτι, μπορεί να κάτσω στο pc και να δουλέυκω μέχρι τις 12+.

Νομίζω ότι δεν είναι φυσιολογικό, διότι την επόμενη μέρα νιώθω πτώμα που το πρωΐ που ξυπνώ.. Ίσως να φταίει η άσωτη φοιτιτική ζωή που εκοιμούμουν 4-5 το πρωΐ και εξυπνούσα 12-1 το μεσημέρι. Αλλά και πάλε είμαι πάνω που ενάμιση χρόνο στη ρουτίνα της καθημερινότητας των 7 παρά για να με τραβά τόσο εύκολα πίσω.

Προσπαθώ να σκεφτώ κάποια λύση. Αν έχετε προτάσεις είναι ευσπρόσδεκτες αν και τείνω στο ότι η μόνη λύση θα ήταν να εκάμναμε κανένα extension στη διάρκεια της μέρας. Για αρχή 30 ώρες εν θα ήταν καθόλου άσχημα..

Κάποιες μέρες..

Έχεις γίνει μια μόδα που γυρίζει σα ρόδα, μια από δω και μια από 'κεί, κάθε στυλ και εποχή... (Γιώργος Μυλωνάς)

Σήμερα είναι μια από από αυτές τις μέρες τις περίεργες..

Συνηθίζω να ακούω στο pc ράδιο από το ίντερνετ. Συνήθιζα να ακούω Δίεση και πιο σπάνια Μελωδία, από συνήθεια που έγινε λατρεία από τον καιρό που ζούσα στην Αθήνα. Τελευταία ακούω Freedom. Μου το συνέστησε πρόσφατα μια φίλη που έχω καιρό να δω, σε μια σύντομη συνομιλία μας στον messenger. Πολλή μουσική και λιγες κουβέντες. Το ραδιόφωνο όπως θα έπρεπε να είναι.

Αυτές τις περίεργες μέρες, νοσταλγώ την Αθήνα. Ας ήμουνα κλειδωμένος στο σπίτι, με το σκούτερ παρκαρισμένο στην πιλωτή, τη θερμοκρασία 42 βαθμούς, αλλά στην Αθήνα!

Το μόνο που με παρηγορεί είναι ότι και το διαμερίσμα υπάρχει, το κρεββάτι μου παραμένει κενό και αχρησιμοποίητο, το σκούτερ στην πιλωτή αν δεν γυρίζει ο bro μου και η θερμοκρασία είναι σχεδόν ίδια με εδώ. Με παρηγορεί και μόνο η σκέψη ότι αν πάρω την επόμενη πτήση για Αθήνα, σε 3 ώρες θα τα βρω εκεί όπως ακριβώς τα άφησα, ή σχεδόν καθώς έχω τρομερές αμφιβολίες κατά πόσο ο bro διατηρεί το σπίτι το ίδιο καθαρό και περιποιημένο.

Αυτό που δεν αντιλαμβάνομαι είναι ότι κατά βάθος η Αθήνα δεν είναι και δεν μπορεί να είναι ποτέ η ίδια. Πέρα από την πολή, "η Αθήνα μας" ήταν σε μεγάλο βαθμό οι δικοί μας άνθρωποι. Όλοι αυτοί που τώρα βρίσκονται διάσπαρτοι σε διάφορα μέρη, εντός και εκτός Κύπρου.

Τα τραγούδια που ακούω όμως μου θυμίζουν τα περασμένα χρόνια, τα ανέμελα, όπου το διάβασμα ήταν η μόνη υποχρέωση. Μου ξυπνούν όμως αναμνήσεις και μου γεννούν νοσταλγία για το τότε. Τις εξόδους, την αποχαύνωση στο σπίτι, τις συναυλίες, τις εκδρομές, το διάβασμα, τη βιβλιοθήκη του ΕΜΠ, το ΟΑΚΑ και το mall, τις άσκοπες βόλτες με το δίκυκλο στη Ζωγράφου, στο κέντρο, στο Θησείο ή στη Ζέα.

Και κάτω από αυτές τις συνθήκες, με το θερμόμετρο να ακουμπά κόκκινο, είτε κλείνω το ραδιόφωνο για να μη θυμάμαι, είτε φεύγω από το γραφείο προτιμώντας να νιώσω τις ακρότητες του υδραργύρου σε μια οικοδομή, είτε απλά αφήνομαι να ταξιδέψω στο παρελθόν.

Υ.Γ Δεν ξέρω αν θα μπορέσω ποτέ να το ξεπεράσω.. αλλά συχνά-πυκνά σκέφτομαι τον εαυτό μου στην Αθήνα ξανά, "μόνιμα" έστω και υπό άλλες συνθήκες.

Κόστα Ρίκα

http://en.wikipedia.org/wiki/Costa_Rica

Costa Rica, which means "Rich Coast", constitutionally abolished its army permanently in 1949.[3][4][5] It is the only Latin American country included in the list of the world’s 22 older democracies.[6] Costa Rica has consistently been among the top Latin American countries in terms of the Human Development Index, and ranked 54th in the world in 2007.[7] The country is ranked 3rd in the world, and 1st among the Americas, in terms of the 2010 Environmental Performance Index.[8]
In 2007 the Costa Rican government announced plans for Costa Rica to become the first carbon neutral country by 2021.[9][10][11] According to the New Economics Foundation, Costa Rica ranks first in the Happy Planet Index and is the "greenest" country in the world.[12]
(...)
The central government offers tax exemptions for those who are willing to invest in the country. Several global high tech corporations have already started developing in the area exporting goods including chip manufacturer Intel, pharmaceutical company GlaxoSmithKline, and consumer products company Procter & Gamble. In 2006 Intel's microprocessor facility alone was responsible for 20% of Costa Rican exports and 4.9% of the country's GDP.[24][25] Trade with South East Asia and Russia boomed during 2004 and 2005, and the country obtained full Asia-Pacific Economic Cooperation Forum (APEC) membership in 2007 after becoming an observer in 2004.

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4554453&ct=2

Σε όλες τις έρευνες που πραγματοποιούνται για την ευτυχία, η Κόστα Ρίκα κατατάσσεται σταθερά στην πρώτη θέση. Πρόκειται για σύμπτωση; Καθόλου. Οι Κοσταρικανοί ζουν σε μια από τις πιο «πράσινες» χώρες. Είναι ελάχιστα εξαρτημένοι από το πετρέλαιο και κατάργησαν τον στρατό τους για να θωρακίσουν την παιδεία τους. «Αγνή ζωή» είναι το μότο τους.

Φυσικό περιβάλλον. Όποιος επισκέπτεται την Κόστα Ρίκα βρίσκεται σε μια χώρα που πρωτοπορεί παγκοσμίως στην προστασία του φυσικού της περιβάλλοντος. Η κυβέρνηση της χώρας εισήγαγε τον φόρο άνθρακα το 1997, όταν πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις διστάζουν ακόμη και να συζητήσουν αυτή την ιδέα. Το ίδιο έτος εισήγαγε ένα πρόγραμμα αποζημίωσης για περιβαλλοντικές υπηρεσίες, αμείβοντας με αυτόν τον τρόπο τον αγροτικό πληθυσμό που προστατεύει το περιβάλλον. Λίγα χρόνια αργότερα, όταν ανακαλύφθηκαν κοιτάσματα πετρελαίου, η κυβέρνηση έσπευσε να απαγορεύσει την εξόρυξη. Και αντίθετα απ΄ ό,τι θα μπορούσε ενδεχομένως να πιστέψει κανείς, η έμφαση στο περιβάλλον ενίσχυσε την οικονομία της χώρας αντί να την αποδυναμώσει. Η αλήθεια είναι ότι συνήθως οι χώρες της Λατινικής Αμερικής βρίσκονται ψηλά στους δείκτες ευτυχίας. Κατά τ΄ άλλα, γράφει ο Νίκολας Κριστόφ, έχουμε να διδαχθούμε πολλά πράγματα.

Αντιπαραβολή:

Τη στιγμή που εμείς προσπαθούμε να επιβάλουμε αύξηση του συντελεστή φορολόγησης εταιρειών καθώς και διάφορα άλλα αντι-αναπτυξιακά μέτρα, η Κόστα Ρίκα, μια μικρή φτωχή χώρα στην Κεντρική Αμερική μπορεί να αποτελέσει τρανό παράδειγμα πως μπορεί να επιτευχθεί ανάπτυξη με προστασία του περιβάλλοντος και ορθολογιστικά αναπτυξιακά μέτρα.

Σας συστήνω να διαβάσετε τις δυο παραπομπές πιο πάνω.

Ρουσφέτι και Δ.Υ

Σήμερα πήγα για μια δουλειά στα γραφεία της ΑΗΚ στη Λάρνακα. Η ώρα ήταν 11.30 και μπροστά μου στη σειρά για να εξυπηρετηθώ βρισκόταν κάποιος άλλος, οπότε περίμενα υπομονετικά τη σειρά μου. Όταν με το καλό ήρθε η σειρά μου έδωσα τα πρώτα χαρτιά στον υπάλληλο (ο οποίος είναι αντικαταστάτης στο πόστο αυτό) και αυτός ξεκίνησε τη διαδικασία για να διεκπεραιώσει τη δουλειά του. Σιγά σιγά, σηκώθηκε να πάει να βρει το φάκελο, να τον φέρει πίσω, να τον ανοίξει, να βρει αυτά που έπρεπε, να με ρωτήσει δυο φορές τι ακριβώς θέλω από μέσα κλπ κλπ.
Αφού λοιπόν εδέησε και ετέλειωσε με την πρώτη δουλειά, η οποία αποτελείτο από 3 αιτήσεις, του δίνω τη δεύτερη η αποτελείτο από 9 αιτήσεις. Ξεκίνησε και πάλι σιγά σιγά, να μην σπάσουμε τα αυγά να εξετάζει τις αιτήσεις, να σηκωθεί να πάει να φέρει τον άλλο φάκελο και ξανά όλη τη διαδικασία με τον ίδιο βασανιστικό χελωνίσιο ρυθμό.
Ενώ περίμενα με τα νεύρα μου να πλησιάζουν να σπάσουν και την ώρα να περνά στερώντας μου πολύτιμο χρόνο και αφού προσφέρθηκα 2 φορές να τον βοηθήσω για να κόψουμε δρόμο, καθώς ξέρω τη διαδικασία μάλλον καλύτερα από αυτόν, αυτός αρνήθηκε. Ξεκίνησα λοιπόν να παίζωμε το κινητό μου για να σκοτώσω την ώρα μου μέχρι να τελειώσει. Σε κάποια στιγμή που βάζει πάνω στον πάγκο ένα ττόππι κόλλες και μου δηλώνει, "τούτα φέρτα αύριο διότι εν 12.30 και είπαν μας 12.30 να κλείουμε".
Δεν μπορείτε να καταλάβετε σε πόσα miliseconds έφτασε το αίμα στην κεφαλή μου. Καλά λαλώ του φέρνω σου 9 αιτήσεις για την ίδια πολυκατοικία και λαλείς μου ότι εννά πιάσεις τις 4 και τις άλλες 5 να τις φέρω αύριο επειδή εν 12.30? Καταρχάς εν 12.20 και επιπλέον να καταλάβω να έρκουμουν τωρά και να μου ελάλες ότι εν θα δεχτείς άλλον να το κατανοήσω αλλά στέκουμαι δαμέ μια ώρα και λάλεις μου ότι πρέπει να έρτω αύριο για 5 λεπτά υπόθεση?
Στα πολλά πολλά ήρτε που το πίσω γραφείο κάποιος άλλος, ο οποίος ερώτησε τι έγινε και εξήγησα του.
Λαλεί του: "Γιε μου εννά μας γράψουν οι εφημερίδες"
"Μα αφού ο ...... είπε μας 12.30 να κλείουμε"
"Καλά βάλε την ταπέλλα σου closed και μεν δεχτείς άλλο, αλλά όι να διώξεις τον άνθρωπο που εν δαμέ μια ώρα για να ξαναέρτει άυριο"

Το πιο τραγικό είναι ότι ήταν νεαρός και δεν δικαιολογείται. Καλάν να δικαιολογήσω κάποιον (δεν τον καταλάβω επειδή είναι εκτός της φιλοσοφίας μου αλλά να τον δικαιολογήσω) που είναι 50 χρονών να είναι τέλια αργόσχολος αλλά κάποιον που είναι 25-28 χρονών ΔΕΝ μπορώ.

Πραγματικά την ώρα οπυ τον έβλεπα με τι ταχύτητα εκινήτουν έθελα να του δώκω που πάνω και εσκέφτουμουν τι διάολο μέσο έχει. Εν ξέρω αν είναι με email ή με τηλέφωνο που εμπήκε το μέσο για να τον προσλάβουν αλλά αδυνατώ να καταλάβω τι μπορεί να είδε ένας προϊστάμενος σε ένα τέτοιο άτομο για να εισηγηθεί πρόσληψη.

Ο μόνος τρόπος να μην αγανακτήσεις με όσα συμβαίνουν στη δημόσια υπηρεσία και στον ευρύτερο σημόσιο τομέα είναι να μην έχεις καμία επαφή μαζί τους, αλλά τούτο είναι αδύνατο. Δυστυχώς όλο και κάτι θα χρειαστείς.

Υ.Γ Γενικά επειδή έχω αρκετό πάρε δώσε με την ΑΗΚ στη Λάρνακα, στην πλειονότητα τους πρόκειται για πολύ εξυπηρετικό προσωπικό, τηρουμένων των αναλογιών (ευρύτερος δημόσιος τομέας) αλλά σήμερα εφκήκα εκτός εαυτού, όχι μόνο επειδή εσυνέβηκε τούτο αλλά επειδή επροήλθε που κάποιο άτομο που είναι στην ηλικία μου.

Υ.Γ 2 Μετά που ηρέμησα και εσκέφτηκα ότι κατά πάσα πιθανότητα το συγκεκριμένο άτομο πιάνει τα ίδια ή και παραπάνω λεφτά με μένα, "δουλεύκει" ως τις 14.30 και άγχος 0, η ώρα 12.30 εννά βάλει το closed και άμα λάχει εννα σε διώξει κιόλας και το κυριότερο έχει ίσως και πιο λλία που τα μισά μου προσόντα, αποφάσισα να κόψω τις σκέψεις. Δηλώνω ξεκάθαρα ότι θέση στο δημόσιο δεν με ενδιαφέρει, δεν έκαμα και δεν θα κάμω αίτηση εκτός και εάν πρόκειται για εξαιρετική περίπτωση (πρέσβης, διπλωματικός ακόλουθος, θέση στο εξωτερικό κλπ) άρα δεν πρόκειται περί φθόνου. Επιπλέον ο κυριότερος λόγος που μνε απωθεί το δημόσιο είναι ακριβώς γι΄αυτό το λόγο. Επειδή δεν θα μπορούσα να βλέπω δίπλα μου αργόσχολους να κρίνονται στην ίδια βάση με εμένα.

Υ.Γ 3 Ο ιδιωτικός τομέας δεν είναι αγγελικά πλασμένος αλλά τουλάχιστον όποιος αξίζει κάποια στιγμή δικαιώνεται και ανταμοίβεται.

Μέτσος και ξερό ψωμί..

Είμαστε για κλάματα, ήξερα το αλλά σε κάθε ευκαιρία θέλουν να μου το επιβεβαιώσουν.

Αν σας πω ότι με νοιάζει τι θα γίνει με τον Μέτσο, με τις υποθέσεις κατασκοπείας των Ρώσων στους Αμερικάνους ή το ανάποδο, θα σας πιάσω στο μαϊττάππι.

Αλλά δεν γίνεται ρε κουμπάρε τούντο ρεζιλίκι, να μας αναφέρνουν ούλλα τα πρακτορεία ειδήσεων παγκόσμια ότι είμαστε τόππουζοι και εν μπορούμε να κρατήσουμε ένα άτομο, το οποίο παρεπιπτόντως εν ξέρουμε και πόθεν μας έφυε.

Καλάν να καταλάβω ότι έχουμε συμφέροντα με τους Ρώσους, τα οποία πρέπει να διαφυλάξουμε, δέχουμαι το. Δυστυχώς ή ευτυχώς έχουμε και με τους Αμερικάνους και καλό θα ήταν να μας κόφτει να τα διαφυλάξουμε επίσης. Αν δεν έχεις πρόθεση να τον περιορίσεις, τι τον συλλαμβάνεις ρε κύριε; Παίξε πέλλον. Για τόσα και τόσα παίζουν ούλλοι πελλόν σε τούντον τόπο, τούτο εννά μας επείραζε; τωρά εν καλλύτερα δηλαδή;

Είπα το ξανά.. ΕΛΕΟΣ..

ΚΑ όπως λέμε ΚΑΤΙΣΙΗ ΜΑΣ

Διάβαζα σήμερα ένα άρθρο http://sigmalive.com/inbusiness/news/services/281968 για τις Κυπριακές Αερογραμμές. Φέτος λέει αναμένονται μεγάλες ζημιές σε σύγκριση με πέρυσι.

Παραθέτω ολόκληρο το άρθρο:

"Σημαντικά πιο ζημιογόνα σε σύγκριση με εκείνα της αντίστοιχης περιόδου του 2009 αναμένεται να είναι τα αποτελέσματα των Κυπριακών Αερογραμμών για την πρώτη εξαμηνία του 2010. Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση η επιδείνωση των οικονομικών αποτελεσμάτων οφείλεται κυρίως στην παγκόσμια οικονομική κρίση και στην συνακόλουθη ένταση του ανταγωνισμού γεγονός που επηρεάζει ιδιαίτερα έντονα τον τομέα των αερομεταφορών και οδήγησε σε μείωση στον αριθμό επιβατών που μεταφέρθηκαν και στην απόδοση των ναύλων, κάτι το οποίο περιόρισε σημαντικά τα έσοδα της.

Επιπλέον, τα αποτελέσματα της πρώτης εξαμηνίας του 2010 επηρεάστηκαν αρνητικά από την έκρηξη ηφαιστείου στην Ισλανδία που οδήγησε στο κλείσιμο μεγάλου μέρους του εναέριου χώρου της Βόρειας Ευρώπης, περιλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασίλειου, από τις 15 μέχρι τις 21 Απριλίου 2010.

Τέλος τα αποτελέσματα των ΚΑ για την υπό αναφορά περίοδο επηρεάστηκαν επίσης αρνητικά από την πολύ ουσιαστική αύξηση στην τιμή των καυσίμων σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο."

*Πέρσι όμως που οι ΚΑ εκαπαρτίζαν επειδή είχαν κέρδη που οφείλονταν στην πώληση αεροσκαφών και όχι σε λειτουργικά κέρδη γιατί το διαφημίζαν; Γιατί δεν μεριμνήσαν να λάβουν μέτρα αφού γνώριζαν ότι έρχεται δύσκολη χρονιά;

*Επίσης η συνακόλουθη ένταση του ανταγωνισμού, πως μεταφράζεται σε τιμές εισιτηρίων; διότι μείωση τιμών προφανώς και δεν έγινε. Εκτός εάν εννοούν ότι οι άλλοι ρίχνουν τις τιμές αλλά εμείς βράχοι τζαμέ, σαν τους Σπαρτιάτες στις Θερμοπύλες, αλλά sorry μήπως για αυτό δεν πουλούμε;

*Το ηφαίστειο σε μια εβδομάδα πρόλαβε να δημιουργήσει μη αναστρέψιμα αποτελέσματα για ένα εξάμηνο ή έναν χρόνο; Μα τρώμε κουτόχορτο τελικά σε τούτον τον τόπο;

*Τα καύσιμα και τα καύσιμα, τον Ιούλη του 2008 ήταν $145/βαρέλλι, σήμερα εν $75/βαρέλλι και πέρσι ήταν $65/βαρέλλι. Σαν να και επιάσαν μας στο μαϊττάππι;

Ιδιωτικοποιήστε την και κανεί... Αφού διαφορετικά άσπρη μέρα δεν θα δουν οι ΚΑ. Διότι το εναλλακτικό σενάριο για να μείνουν κρατικές είναι οι απολύσεις (αλλά όχι, δεν πειράζουμε κανένα, αφήνουμε να το κάμουν άλλοι).

Εκτός και αν το θέμα είναι ιδεολογικό και πρέπει να κρατήσουμε τον κρατικό μας αερομεταφορέα, για να διατηρήσουμε τα πανύψηλα standard φιλοξενείας και ευγένειας που προσφέρουν οι αγενέστατες και ξινισμένες αεροσυνοδοί. Επίσης για να προστατεύσουμε την κοινωνία μας από την διάβρωση, όπως κάνουμε άλλωστε και με την άρνηση μας να δημιουργήσουμε ή να δώσουμε άδεια να γίνουν καζίνα, για να μην φθείρουμε την κοινωνία μας και τον αγνό κυπραίο που δεν ξέρει τι εν το κουμάρι αφού στα online καζίνα που ξεφυτρώνουν σε κάθε γειτονιά όπως τα μανιτάρια, παν μόνο οι αχαΐρευτοι οι ξένοι (κούνια που μας κούναγε).

ΕΛΕΟΣ πλέον.. Some mercy please (πέρκει το καταλάβει κανένας!)

Από που να αρχίσω..

Πέρασαν κιόλας δυο μήνες από το intro, αλλά ακόμα αγωνίζομαι να αποφασίσω με ποιο θέμα θα έπρεπε να κάνω την αρχή. Αφού το σκέφτηκα και το ξανασκέφτηκα και αφού δεν μπορώ να αποφασίσω ποιο είναι το πιο σημαντικό θέμα για να κάνω την αρχή αποφάσισα να την κάνω με καποιο αρκετά σημαντικό θέμα απλά για να κάνω μια αρχή, αν θα έχω πιθανότητες να θίξω όσα θα ήθελα.

Σε συνδυασμό λοιπόν με τα διάφορα που μου έτυχαν το τελευταίο διάστημα, όσα μπορεί εύκολα κάποιος να φανταστεί αλλά ακόμα και όσα δεν μπορεί, από περιπέτειες υγείας συγγενικού προσώπου, μέχρι αποκλεισμού στο εξωτερικό λόγω τέφρας, βαρυφορτωμένου προγράμματος λόγω παρατεταμένης απουσίας από τη δουλειά κ.ο.κ. Αυτό που λέμε το ένα φέρνει τ'άλλο, οι δυο αυτοί μήνες θέλω να πιστεύω ότι θα αποτελέσουν στο μέλλον μια ανάμνηση άξια ανφοράς.

Ξεκινώ λοιπόν με το θέμα του δημόσιου τομέα στην Κύπρο και των δηλώσεων. Αφού βομβαρδιστήκαμε τις τελευταίες εβδομάδες με το σοβαρό δημοσιονομικό πρόβλημα της Ελλάδας, και αφού στην Κύπρο ακούμε από καιρού εις καιρό διάφορους γραφικούς, πολιτικούς και πολιτικάντηδες, να παριστάνουν τους σωτήρες, τις διάνοιες, τους εθνοπατέρες και τους guru των οικονομικών, την ίδια στιγμή που η Ισπανία μειώνει τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων της κατά 5% και τους παγοποιεί για τουλάχιστον ένα χρόνο, στην Ελλάδα στο δημόσιο τομές γίνονται πρωτοφανείς περικόπες, στη Δημοκρατία της μπανανίας, ο αρχι-δημόσιος υπάλληλος δηλώνει: "να μην τολμήσει η κυβέρνηση να αγγίξει τους δημοσίους υπαλλήλους (στο εξής δ.υ) και αν θέλει να αυξήσει τα έσοδα της, να καταπολεμήσει τη φοροδιαφυγή". Σωστό ή λάθος;

Σωστό ως προς το ένα μέρος, να καταπολεμηθεί η φοροδιαφυγή, συμφωνούμε απόλυτα. Οι δ.υ γιατί να μείνουν ανέγγιχτοι όμως τη στιγμή που το υπόλοιπο εργατικό δυναμικό στην Κύπρο βρίσκεται υπό της δαμοκλείου σπάθης και τη στιγμή που επίσης όλοι γνωρίζουμε λίγο πολύ με πόσο ζήλο οι δ.υ εκτελούν τα καθήκοντα τους (με κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις δυστυχώς να παραμένουν εξαιρέσεις). Από την άλλη, στο θέμα της φοροδιαφυγής, για να μην κοροϊδευόμαστε από όσους φοροδιαφεύγουν, σημαντική μερίδα αποτελούν οι δ.υ, οι οποίοι κάνουν παράνομα δεύτερες δουλειές το απόγευμα.

Στη τελική στο θέμα που προκύπτει με το καθημερινό αυτό φαινόμενο, η φοροδιαφυγή είναι μια σημαντική αλλα όχι η ουσιαστικότερη παράμετρος του ζητήματος. Το σοβαρό είναι πως μπορεί ο απλός νόμιμος επαγγελματίας ιδιώτης να ανταγωνιστεί τον δ.υ που εξασκεί δεύτερο επάγγελμα άμεσα σχετιζόμενο με τη θέση και τα καθήκοντα του, και μεγάλο ποσοστό θα τον προτιμήσει για να κάνει τη δουλειά του, καθώς όπως είναι εύκολα αντιληπτό, κάποιον με θέση είναι πιθανότερο να τον χρειαστείς μελλοντικά για εξυπηρέτηση. Θέλετε παραδείγματα; άπειρα, δεν χρειάζεται καν να αναφέρω. Όλοι μας ξέρουμε τουλάχιστον από μια ανάλογη περίπτωση.

Για να μην παρεξηγηθώ όμως, και προς αποφυγή παρεξηγήσεων, όταν λέμε ότι υπάρχει πρόβλημα με τη φοροδιαφυγή και πρέπει να καταπολεμηθεί, εννοούμε ανεξαιρέτως. Κι όταν λέμε ανεξαιρέτως, οι δ.υ δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται σαν ιερές αγελάδες.
Στο δρόμο όμως, που βαδίζουμε και που κανένας δεν έχει τη διάθεση να αλλάξει, με νωπό το παράδειγμα της Ελλάδας, ίσως η μόνη λύση (δυστυχώς) είναι να φτάσουμε σε εκείνο το σημείο για να συνετιστούμε.

Μέσα σε όλα αυτά, ακούμε τον αρχιεπίσκοπο να δηλώνει ότι δεν θα δώσει τίποτα από τα λεφτά που η Εκκλησία χρωστά στο κράτος ως φορολογία και αν θέλουν ας πάνε στα δικαστήρια, αλλά και πάλι δηλώνει ότι δεν θα πληρώσει, με τη δικαιολογία ότι δεν θα ξεπουλήσει την περιουσία της Εκκλησίας γιατί αυτή ανήκει στο λαό (λέγε με χριστεπώνυμο πλήρωμα), τη στιγμή που ξέρει ότι το σύνταγμα δεν επιτρέπει δήμευση της περιουσίας της Εκκλησίας.

Με την ευκαιρία της δήλωσης αυτής, θα ήθελα να προτείνω στον μακαριότατο, να κάνει ένα δημοψήφισμα στο λαό που επικαλείται, για το πως θέλει αυτός ο λαός να διαχειρίζεται η περιουσία της Εκκλησίας. Εγώ δηλώνω ότι θα ψηφίσω να μοιραστεί στους πιστούς.

Το πιο ωραίο όμως των τελευταίων ημερών είναι η αποκάλυψη ότι ανώτεροι δημόσιοι λειτουργοί, χρησιμοποιούσαν υπαλλήλους των δημοσίων έργων (και υλικα;) για να κτίσουν τα εξοχικά τους.

Και εις ανώτερα.

Συγχωρέσετε με για υπερβολές ή παραλείψεις. Σχόλια ευπρόσδεκτα.

Intro!

Μετά από 5 γεμάτα χρόνια ως μόνιμος κάτοικος Αθηνών λόγω σπουδών, επέστρεψα περί τα τέλη Οκτωβρίου το σωτήριο έτος 2008 στην Κύπρο. Από το Δεκέβριο του 2008 εργάζομαι και πλέον αντιμετωπίζω τα πράγματα από μια διαφορετική σκοπιά..

Λίγο η απότομη προσγείωση στην Κύπρο σε συνδυασμό με Σ.Τ.Α (Σύνδρομο Στέρησης Αθήνας), λίγο η σύγκριση του πριν με το τώρα, λίγο η δύσκολη μετάβαση από την ανέμενλη φοιτητική ζωή στη ρουτίνα της εργασιακής καθημερινότητας, με έκαναν να βλέπω τα πράγματα εντονότερα και με περισσότερο κριτική διάθεση. Όπως μπορείτε να διαπιστώσετε όσοι ζείτε ή επισκέπτεστε συχνα την Κύπρο τα κακώς κείμενα είναι πολλά..

Στόχος του ιστολογίου μου είναι να καταστεί το βήμα για να εκφράζω τις σκέψεις μου, εσείς τις δικές σας και να εκφραζόμαστε γενικότερα για κακώς κείμενα αλλά και καλώς κείμενα (όπου αυτά υπάρχουν).
Welcome on board!