Ρουσφέτι και Δ.Υ

Σήμερα πήγα για μια δουλειά στα γραφεία της ΑΗΚ στη Λάρνακα. Η ώρα ήταν 11.30 και μπροστά μου στη σειρά για να εξυπηρετηθώ βρισκόταν κάποιος άλλος, οπότε περίμενα υπομονετικά τη σειρά μου. Όταν με το καλό ήρθε η σειρά μου έδωσα τα πρώτα χαρτιά στον υπάλληλο (ο οποίος είναι αντικαταστάτης στο πόστο αυτό) και αυτός ξεκίνησε τη διαδικασία για να διεκπεραιώσει τη δουλειά του. Σιγά σιγά, σηκώθηκε να πάει να βρει το φάκελο, να τον φέρει πίσω, να τον ανοίξει, να βρει αυτά που έπρεπε, να με ρωτήσει δυο φορές τι ακριβώς θέλω από μέσα κλπ κλπ.
Αφού λοιπόν εδέησε και ετέλειωσε με την πρώτη δουλειά, η οποία αποτελείτο από 3 αιτήσεις, του δίνω τη δεύτερη η αποτελείτο από 9 αιτήσεις. Ξεκίνησε και πάλι σιγά σιγά, να μην σπάσουμε τα αυγά να εξετάζει τις αιτήσεις, να σηκωθεί να πάει να φέρει τον άλλο φάκελο και ξανά όλη τη διαδικασία με τον ίδιο βασανιστικό χελωνίσιο ρυθμό.
Ενώ περίμενα με τα νεύρα μου να πλησιάζουν να σπάσουν και την ώρα να περνά στερώντας μου πολύτιμο χρόνο και αφού προσφέρθηκα 2 φορές να τον βοηθήσω για να κόψουμε δρόμο, καθώς ξέρω τη διαδικασία μάλλον καλύτερα από αυτόν, αυτός αρνήθηκε. Ξεκίνησα λοιπόν να παίζωμε το κινητό μου για να σκοτώσω την ώρα μου μέχρι να τελειώσει. Σε κάποια στιγμή που βάζει πάνω στον πάγκο ένα ττόππι κόλλες και μου δηλώνει, "τούτα φέρτα αύριο διότι εν 12.30 και είπαν μας 12.30 να κλείουμε".
Δεν μπορείτε να καταλάβετε σε πόσα miliseconds έφτασε το αίμα στην κεφαλή μου. Καλά λαλώ του φέρνω σου 9 αιτήσεις για την ίδια πολυκατοικία και λαλείς μου ότι εννά πιάσεις τις 4 και τις άλλες 5 να τις φέρω αύριο επειδή εν 12.30? Καταρχάς εν 12.20 και επιπλέον να καταλάβω να έρκουμουν τωρά και να μου ελάλες ότι εν θα δεχτείς άλλον να το κατανοήσω αλλά στέκουμαι δαμέ μια ώρα και λάλεις μου ότι πρέπει να έρτω αύριο για 5 λεπτά υπόθεση?
Στα πολλά πολλά ήρτε που το πίσω γραφείο κάποιος άλλος, ο οποίος ερώτησε τι έγινε και εξήγησα του.
Λαλεί του: "Γιε μου εννά μας γράψουν οι εφημερίδες"
"Μα αφού ο ...... είπε μας 12.30 να κλείουμε"
"Καλά βάλε την ταπέλλα σου closed και μεν δεχτείς άλλο, αλλά όι να διώξεις τον άνθρωπο που εν δαμέ μια ώρα για να ξαναέρτει άυριο"

Το πιο τραγικό είναι ότι ήταν νεαρός και δεν δικαιολογείται. Καλάν να δικαιολογήσω κάποιον (δεν τον καταλάβω επειδή είναι εκτός της φιλοσοφίας μου αλλά να τον δικαιολογήσω) που είναι 50 χρονών να είναι τέλια αργόσχολος αλλά κάποιον που είναι 25-28 χρονών ΔΕΝ μπορώ.

Πραγματικά την ώρα οπυ τον έβλεπα με τι ταχύτητα εκινήτουν έθελα να του δώκω που πάνω και εσκέφτουμουν τι διάολο μέσο έχει. Εν ξέρω αν είναι με email ή με τηλέφωνο που εμπήκε το μέσο για να τον προσλάβουν αλλά αδυνατώ να καταλάβω τι μπορεί να είδε ένας προϊστάμενος σε ένα τέτοιο άτομο για να εισηγηθεί πρόσληψη.

Ο μόνος τρόπος να μην αγανακτήσεις με όσα συμβαίνουν στη δημόσια υπηρεσία και στον ευρύτερο σημόσιο τομέα είναι να μην έχεις καμία επαφή μαζί τους, αλλά τούτο είναι αδύνατο. Δυστυχώς όλο και κάτι θα χρειαστείς.

Υ.Γ Γενικά επειδή έχω αρκετό πάρε δώσε με την ΑΗΚ στη Λάρνακα, στην πλειονότητα τους πρόκειται για πολύ εξυπηρετικό προσωπικό, τηρουμένων των αναλογιών (ευρύτερος δημόσιος τομέας) αλλά σήμερα εφκήκα εκτός εαυτού, όχι μόνο επειδή εσυνέβηκε τούτο αλλά επειδή επροήλθε που κάποιο άτομο που είναι στην ηλικία μου.

Υ.Γ 2 Μετά που ηρέμησα και εσκέφτηκα ότι κατά πάσα πιθανότητα το συγκεκριμένο άτομο πιάνει τα ίδια ή και παραπάνω λεφτά με μένα, "δουλεύκει" ως τις 14.30 και άγχος 0, η ώρα 12.30 εννά βάλει το closed και άμα λάχει εννα σε διώξει κιόλας και το κυριότερο έχει ίσως και πιο λλία που τα μισά μου προσόντα, αποφάσισα να κόψω τις σκέψεις. Δηλώνω ξεκάθαρα ότι θέση στο δημόσιο δεν με ενδιαφέρει, δεν έκαμα και δεν θα κάμω αίτηση εκτός και εάν πρόκειται για εξαιρετική περίπτωση (πρέσβης, διπλωματικός ακόλουθος, θέση στο εξωτερικό κλπ) άρα δεν πρόκειται περί φθόνου. Επιπλέον ο κυριότερος λόγος που μνε απωθεί το δημόσιο είναι ακριβώς γι΄αυτό το λόγο. Επειδή δεν θα μπορούσα να βλέπω δίπλα μου αργόσχολους να κρίνονται στην ίδια βάση με εμένα.

Υ.Γ 3 Ο ιδιωτικός τομέας δεν είναι αγγελικά πλασμένος αλλά τουλάχιστον όποιος αξίζει κάποια στιγμή δικαιώνεται και ανταμοίβεται.