Σε έναν πλανήτη κάπου στο σύμπαν σε ένα μακρινό γαλαξία, που απέχει χιλιάδες έτη φωτός συμβαίνουν διάφορα ενδιαφέροντα..
Η δημοφιλής κουβέντα των πολιτικών της χώρας τον τελευταίο καιρό αφόρα την υποβάθμιση του διαλόγου.
Γίνονται πράματα και θάματα, αλλά όλοι δηλώνουν ότι αρνούνται να υποβαθμίσουν τον πολιτικό διάλογο που έχει επίπεδο...εργοταξίου.
Ενδεικτικά επικαιρότητα των τελευταίων μηνών:
-Κάποια κόμματα έχουν εσωτερικές κόντρες, ο καθένας κάμνει ότι θέλει, δηλώνει ότι θέλει, εντός εκτός γραμμής και επί τα αυτά.
-Ο μ. κάμνει συναντήσεις με τον δ. και συμφωνούν ότι πρέπει να συνεχιστεί η συνεργασία τους (ΠΟΙΑ;) διότι βολεύκει και τους δυο. Ο ένας αποκτά άλλοθι ότι εν αποφασίζει και καλά μόνος του και ο άλλος κανονίζει καμιά θεσούα έστω και για 14 μήνες, παρόλο που μπορεί να υποχρεωθεί στον α. και να του χρωστά πίσω τη χάρη. Ο ν., ο κ. και ο γ. κάμνουν δηλώσεις και διαρρέουν σενάρια, προσπαθούν να φαν το μ. αλλά δυσκολεύκουνται, που θα πάει όμως..
-Ο α. (άλλος τωρά) κατσιαρίζει ούλλη μέρα, μα ίντα για την οικονομία, ίντα για την κοινωνία, ίντα για τις συνομιλίες..επί παντός επιστητού, σε σημείο που ακόμα τζαι τζιαμέ που έχει δίκαιο χάνει το.
-Η κυβέρνηση αρνείται να δώσει άδεια ή έστω να κάμει μόνη της καζίνο διότι θα χαλάσει η κοινωνία της χώρα, οι πολίτες της οποία παρεπιμπτόντως είναι οι πλέον ηθικοί και το κουμάρι ούτε καν φαντάζονται τι είναι. Μάλλον φαντάζονται όταν φορούν τη μάσκα εικονικής πραγματικότητας και βλέπουν το εαυτό τους να περνά μια πράσινη γραμμή και να πιέννει σε τούτα τα περιβόητα καζίνα για να κουμαροπαίξει και στη συνέχεια να περάσει τη νύχτα με καλλίγραμμες κοπέλες, οι οποίες στοιχίζουν πιο λλία στην εικονική πραγματικότητα παρά στην πραγματικότητα.
-Ένα email δημοσιεύεται στον τύπο της χώρας. Αφορά την ατζέντα για υποχρεώσεις (βλέπε ρουσφέτι). Δικαιολογούνται τα αδικαιολόγητα και τα υπόλοιπα κόμματα κάμνουν τις πάπιες επειδή έτσι τους βολεύκει και άλλωστε αυτά συμβαίνουν και στις καλύτερες οικογένειες. Μετά που 10 μέρες κανένας εν θυμάται τίποτε και όλοι συνεχίζουν από το σημείο που εσταματήσαν, δηλαδή να βολέψουν ο καθένας τους δικούς του όπως μπορεί και κυρίως όσους μπόρει.
-Η κυβέρνηση ποφυσά επειδή μπαίνουμε σε επιτήρηση και επιτέλους εννα μπορέσει να επιβάλει μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής, φκάλωντας την ουρά της έξω και φορτώνοντας τα στον μπαμπούλα (Ένωση Ανδρομέδας).
-Οι ομάδες της χώρας στα κύπελλα της ομοσπονδίας της Ανδρομέδας παν καλά, αλλά κάποιοι κατσιαρίζουν γιατί ο πρόεδρος μιας ομάδας κάμνει την πλειοψηφία των έργων υποδομής, όπως τις βάσεις εκτόξευσης και προσγείωσης διαστημοπλοίων κλπ και φέρνει παίχτες που άλλους πλανήτες. Οι υπόλοιποι εργολάβοι έργων του συμπαραστέκονται και υπόσχονται να κρατήσουν την αναπνοή τους ώσπου να γίνουν πράσινοι αν συνεχιστούν οι κατσιαρισμοί εναντίον του "συναδέλφου" τους. Η κυβέρνηση διαψέυδει αλλά ούτε οι ίδιοι εν πιστεύκουν τζείνα που λαλούν (οι οπαδοί τους πιστεύκουν τα!). Οι κατσιαρισμοί συνεχίζονται (για ποιο λόγο;), οι εργολάβοι απειλούν ότι εννα κρατήσουν που τ'αλήθκεια την αναπνοή τους, αλλά βασικά επί της ουσίας μηδέν, καρκασιαλίκκι να γίνεται να περνά ο καιρός ευχάριστα.
-Ο υπουργός οικονομικών εν πάντα συγκρατημένος όταν ανακοινώνονται αρνητικά πράματα για την οικονομία (94% των ανακοινώσεων) και χαριεντίζεται μόλις προκύψει κάτι ελαφρά θετικό. Ο ίδιος είναι που δήλωνε στις αρχές του 2009 ότι ο πλανήτης θα έχει ανάπτυξη τη χρονιά αλλά τελικά η ύφεση και άυξηση των ελλειμμάτων οδηγήσαν σε επιτήρηση που τον μάστρο πάνω στον γαλαξία.
-Ο μ. (ο ίδιος με πριν) πάει για τρέλες στις Σεϋχέλλες και ξεκινά άλλο καρκασιαλίκκι. Ο ίδιος δηλώνει έκπληκτος για τις διαστάσεις που παίρνει το θέμα.
-Όλοι μαζί δηλώνουν ότι δεν μπορούν να υποβαθμίζεται άλλο το επίπεδο του πολιτικού διαλόγου, αλλά ξεχνούν ποιος το εβούτισε στα σκατά.
Συνεχίζεται...
Υ.Γ Οποιαδήποτε ομοιότητα με την πραγματικότητα είναι εντελώς συμπτωματική. Ξέρετε πρέπει να το δηλώσω διότι παίζει να χτυπήσουν το κουδούνι μου κατά τις 3 πόψε...
Παρασκευή 23 Ιουλίου 2010
Πέμπτη 15 Ιουλίου 2010
Πιστός αναγνώστης της Athens Voice
Ένα πολύ ωραίο τραγούδι που ακούω πολύ τις τελευταίες μέρες.. Αφιερώμενο στους typical Κυπραίους..
Τετάρτη 14 Ιουλίου 2010
Φταίει ο καιρός ή ο κακός μου ο καιρός;
Σήμερα, όπως και χτες, όπως και γενικότερα τούτη την εβδομάδα, όπως κατά προσέγγιση και την προηγούμενη βαρκούμαι πολλά...
Δεν ξέρω τι φταίει και ενώ με το φως του ήλιου βρίσκομαι σε κατάσταση κατατονίας, μόλις νυχτώσει δημιουργείται μου όρεξη.. Μεν φανταστείτε για έξοδο.. Αν ήταν έτσι δεν θα ανησυχούσα. Νιώθω ότι δεν είμαι καθόλου παραγωγικός στη δουλειά τις τελευταίες μέρες. Όταν νυχτώσει και αφού πάω σπίτι, μπορεί να κάτσω στο pc και να δουλέυκω μέχρι τις 12+.
Νομίζω ότι δεν είναι φυσιολογικό, διότι την επόμενη μέρα νιώθω πτώμα που το πρωΐ που ξυπνώ.. Ίσως να φταίει η άσωτη φοιτιτική ζωή που εκοιμούμουν 4-5 το πρωΐ και εξυπνούσα 12-1 το μεσημέρι. Αλλά και πάλε είμαι πάνω που ενάμιση χρόνο στη ρουτίνα της καθημερινότητας των 7 παρά για να με τραβά τόσο εύκολα πίσω.
Προσπαθώ να σκεφτώ κάποια λύση. Αν έχετε προτάσεις είναι ευσπρόσδεκτες αν και τείνω στο ότι η μόνη λύση θα ήταν να εκάμναμε κανένα extension στη διάρκεια της μέρας. Για αρχή 30 ώρες εν θα ήταν καθόλου άσχημα..
Δεν ξέρω τι φταίει και ενώ με το φως του ήλιου βρίσκομαι σε κατάσταση κατατονίας, μόλις νυχτώσει δημιουργείται μου όρεξη.. Μεν φανταστείτε για έξοδο.. Αν ήταν έτσι δεν θα ανησυχούσα. Νιώθω ότι δεν είμαι καθόλου παραγωγικός στη δουλειά τις τελευταίες μέρες. Όταν νυχτώσει και αφού πάω σπίτι, μπορεί να κάτσω στο pc και να δουλέυκω μέχρι τις 12+.
Νομίζω ότι δεν είναι φυσιολογικό, διότι την επόμενη μέρα νιώθω πτώμα που το πρωΐ που ξυπνώ.. Ίσως να φταίει η άσωτη φοιτιτική ζωή που εκοιμούμουν 4-5 το πρωΐ και εξυπνούσα 12-1 το μεσημέρι. Αλλά και πάλε είμαι πάνω που ενάμιση χρόνο στη ρουτίνα της καθημερινότητας των 7 παρά για να με τραβά τόσο εύκολα πίσω.
Προσπαθώ να σκεφτώ κάποια λύση. Αν έχετε προτάσεις είναι ευσπρόσδεκτες αν και τείνω στο ότι η μόνη λύση θα ήταν να εκάμναμε κανένα extension στη διάρκεια της μέρας. Για αρχή 30 ώρες εν θα ήταν καθόλου άσχημα..
Τρίτη 13 Ιουλίου 2010
Κάποιες μέρες..
Έχεις γίνει μια μόδα που γυρίζει σα ρόδα, μια από δω και μια από 'κεί, κάθε στυλ και εποχή... (Γιώργος Μυλωνάς)
Σήμερα είναι μια από από αυτές τις μέρες τις περίεργες..
Συνηθίζω να ακούω στο pc ράδιο από το ίντερνετ. Συνήθιζα να ακούω Δίεση και πιο σπάνια Μελωδία, από συνήθεια που έγινε λατρεία από τον καιρό που ζούσα στην Αθήνα. Τελευταία ακούω Freedom. Μου το συνέστησε πρόσφατα μια φίλη που έχω καιρό να δω, σε μια σύντομη συνομιλία μας στον messenger. Πολλή μουσική και λιγες κουβέντες. Το ραδιόφωνο όπως θα έπρεπε να είναι.
Αυτές τις περίεργες μέρες, νοσταλγώ την Αθήνα. Ας ήμουνα κλειδωμένος στο σπίτι, με το σκούτερ παρκαρισμένο στην πιλωτή, τη θερμοκρασία 42 βαθμούς, αλλά στην Αθήνα!
Το μόνο που με παρηγορεί είναι ότι και το διαμερίσμα υπάρχει, το κρεββάτι μου παραμένει κενό και αχρησιμοποίητο, το σκούτερ στην πιλωτή αν δεν γυρίζει ο bro μου και η θερμοκρασία είναι σχεδόν ίδια με εδώ. Με παρηγορεί και μόνο η σκέψη ότι αν πάρω την επόμενη πτήση για Αθήνα, σε 3 ώρες θα τα βρω εκεί όπως ακριβώς τα άφησα, ή σχεδόν καθώς έχω τρομερές αμφιβολίες κατά πόσο ο bro διατηρεί το σπίτι το ίδιο καθαρό και περιποιημένο.
Αυτό που δεν αντιλαμβάνομαι είναι ότι κατά βάθος η Αθήνα δεν είναι και δεν μπορεί να είναι ποτέ η ίδια. Πέρα από την πολή, "η Αθήνα μας" ήταν σε μεγάλο βαθμό οι δικοί μας άνθρωποι. Όλοι αυτοί που τώρα βρίσκονται διάσπαρτοι σε διάφορα μέρη, εντός και εκτός Κύπρου.
Τα τραγούδια που ακούω όμως μου θυμίζουν τα περασμένα χρόνια, τα ανέμελα, όπου το διάβασμα ήταν η μόνη υποχρέωση. Μου ξυπνούν όμως αναμνήσεις και μου γεννούν νοσταλγία για το τότε. Τις εξόδους, την αποχαύνωση στο σπίτι, τις συναυλίες, τις εκδρομές, το διάβασμα, τη βιβλιοθήκη του ΕΜΠ, το ΟΑΚΑ και το mall, τις άσκοπες βόλτες με το δίκυκλο στη Ζωγράφου, στο κέντρο, στο Θησείο ή στη Ζέα.
Και κάτω από αυτές τις συνθήκες, με το θερμόμετρο να ακουμπά κόκκινο, είτε κλείνω το ραδιόφωνο για να μη θυμάμαι, είτε φεύγω από το γραφείο προτιμώντας να νιώσω τις ακρότητες του υδραργύρου σε μια οικοδομή, είτε απλά αφήνομαι να ταξιδέψω στο παρελθόν.
Υ.Γ Δεν ξέρω αν θα μπορέσω ποτέ να το ξεπεράσω.. αλλά συχνά-πυκνά σκέφτομαι τον εαυτό μου στην Αθήνα ξανά, "μόνιμα" έστω και υπό άλλες συνθήκες.
Σήμερα είναι μια από από αυτές τις μέρες τις περίεργες..
Συνηθίζω να ακούω στο pc ράδιο από το ίντερνετ. Συνήθιζα να ακούω Δίεση και πιο σπάνια Μελωδία, από συνήθεια που έγινε λατρεία από τον καιρό που ζούσα στην Αθήνα. Τελευταία ακούω Freedom. Μου το συνέστησε πρόσφατα μια φίλη που έχω καιρό να δω, σε μια σύντομη συνομιλία μας στον messenger. Πολλή μουσική και λιγες κουβέντες. Το ραδιόφωνο όπως θα έπρεπε να είναι.
Αυτές τις περίεργες μέρες, νοσταλγώ την Αθήνα. Ας ήμουνα κλειδωμένος στο σπίτι, με το σκούτερ παρκαρισμένο στην πιλωτή, τη θερμοκρασία 42 βαθμούς, αλλά στην Αθήνα!
Το μόνο που με παρηγορεί είναι ότι και το διαμερίσμα υπάρχει, το κρεββάτι μου παραμένει κενό και αχρησιμοποίητο, το σκούτερ στην πιλωτή αν δεν γυρίζει ο bro μου και η θερμοκρασία είναι σχεδόν ίδια με εδώ. Με παρηγορεί και μόνο η σκέψη ότι αν πάρω την επόμενη πτήση για Αθήνα, σε 3 ώρες θα τα βρω εκεί όπως ακριβώς τα άφησα, ή σχεδόν καθώς έχω τρομερές αμφιβολίες κατά πόσο ο bro διατηρεί το σπίτι το ίδιο καθαρό και περιποιημένο.
Αυτό που δεν αντιλαμβάνομαι είναι ότι κατά βάθος η Αθήνα δεν είναι και δεν μπορεί να είναι ποτέ η ίδια. Πέρα από την πολή, "η Αθήνα μας" ήταν σε μεγάλο βαθμό οι δικοί μας άνθρωποι. Όλοι αυτοί που τώρα βρίσκονται διάσπαρτοι σε διάφορα μέρη, εντός και εκτός Κύπρου.
Τα τραγούδια που ακούω όμως μου θυμίζουν τα περασμένα χρόνια, τα ανέμελα, όπου το διάβασμα ήταν η μόνη υποχρέωση. Μου ξυπνούν όμως αναμνήσεις και μου γεννούν νοσταλγία για το τότε. Τις εξόδους, την αποχαύνωση στο σπίτι, τις συναυλίες, τις εκδρομές, το διάβασμα, τη βιβλιοθήκη του ΕΜΠ, το ΟΑΚΑ και το mall, τις άσκοπες βόλτες με το δίκυκλο στη Ζωγράφου, στο κέντρο, στο Θησείο ή στη Ζέα.
Και κάτω από αυτές τις συνθήκες, με το θερμόμετρο να ακουμπά κόκκινο, είτε κλείνω το ραδιόφωνο για να μη θυμάμαι, είτε φεύγω από το γραφείο προτιμώντας να νιώσω τις ακρότητες του υδραργύρου σε μια οικοδομή, είτε απλά αφήνομαι να ταξιδέψω στο παρελθόν.
Υ.Γ Δεν ξέρω αν θα μπορέσω ποτέ να το ξεπεράσω.. αλλά συχνά-πυκνά σκέφτομαι τον εαυτό μου στην Αθήνα ξανά, "μόνιμα" έστω και υπό άλλες συνθήκες.
Πέμπτη 8 Ιουλίου 2010
Κόστα Ρίκα
http://en.wikipedia.org/wiki/Costa_Rica
Costa Rica, which means "Rich Coast", constitutionally abolished its army permanently in 1949.[3][4][5] It is the only Latin American country included in the list of the world’s 22 older democracies.[6] Costa Rica has consistently been among the top Latin American countries in terms of the Human Development Index, and ranked 54th in the world in 2007.[7] The country is ranked 3rd in the world, and 1st among the Americas, in terms of the 2010 Environmental Performance Index.[8]
In 2007 the Costa Rican government announced plans for Costa Rica to become the first carbon neutral country by 2021.[9][10][11] According to the New Economics Foundation, Costa Rica ranks first in the Happy Planet Index and is the "greenest" country in the world.[12]
(...)
The central government offers tax exemptions for those who are willing to invest in the country. Several global high tech corporations have already started developing in the area exporting goods including chip manufacturer Intel, pharmaceutical company GlaxoSmithKline, and consumer products company Procter & Gamble. In 2006 Intel's microprocessor facility alone was responsible for 20% of Costa Rican exports and 4.9% of the country's GDP.[24][25] Trade with South East Asia and Russia boomed during 2004 and 2005, and the country obtained full Asia-Pacific Economic Cooperation Forum (APEC) membership in 2007 after becoming an observer in 2004.
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4554453&ct=2
Σε όλες τις έρευνες που πραγματοποιούνται για την ευτυχία, η Κόστα Ρίκα κατατάσσεται σταθερά στην πρώτη θέση. Πρόκειται για σύμπτωση; Καθόλου. Οι Κοσταρικανοί ζουν σε μια από τις πιο «πράσινες» χώρες. Είναι ελάχιστα εξαρτημένοι από το πετρέλαιο και κατάργησαν τον στρατό τους για να θωρακίσουν την παιδεία τους. «Αγνή ζωή» είναι το μότο τους.
Φυσικό περιβάλλον. Όποιος επισκέπτεται την Κόστα Ρίκα βρίσκεται σε μια χώρα που πρωτοπορεί παγκοσμίως στην προστασία του φυσικού της περιβάλλοντος. Η κυβέρνηση της χώρας εισήγαγε τον φόρο άνθρακα το 1997, όταν πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις διστάζουν ακόμη και να συζητήσουν αυτή την ιδέα. Το ίδιο έτος εισήγαγε ένα πρόγραμμα αποζημίωσης για περιβαλλοντικές υπηρεσίες, αμείβοντας με αυτόν τον τρόπο τον αγροτικό πληθυσμό που προστατεύει το περιβάλλον. Λίγα χρόνια αργότερα, όταν ανακαλύφθηκαν κοιτάσματα πετρελαίου, η κυβέρνηση έσπευσε να απαγορεύσει την εξόρυξη. Και αντίθετα απ΄ ό,τι θα μπορούσε ενδεχομένως να πιστέψει κανείς, η έμφαση στο περιβάλλον ενίσχυσε την οικονομία της χώρας αντί να την αποδυναμώσει. Η αλήθεια είναι ότι συνήθως οι χώρες της Λατινικής Αμερικής βρίσκονται ψηλά στους δείκτες ευτυχίας. Κατά τ΄ άλλα, γράφει ο Νίκολας Κριστόφ, έχουμε να διδαχθούμε πολλά πράγματα.
Αντιπαραβολή:
Τη στιγμή που εμείς προσπαθούμε να επιβάλουμε αύξηση του συντελεστή φορολόγησης εταιρειών καθώς και διάφορα άλλα αντι-αναπτυξιακά μέτρα, η Κόστα Ρίκα, μια μικρή φτωχή χώρα στην Κεντρική Αμερική μπορεί να αποτελέσει τρανό παράδειγμα πως μπορεί να επιτευχθεί ανάπτυξη με προστασία του περιβάλλοντος και ορθολογιστικά αναπτυξιακά μέτρα.
Σας συστήνω να διαβάσετε τις δυο παραπομπές πιο πάνω.
Τετάρτη 7 Ιουλίου 2010
Ρουσφέτι και Δ.Υ
Σήμερα πήγα για μια δουλειά στα γραφεία της ΑΗΚ στη Λάρνακα. Η ώρα ήταν 11.30 και μπροστά μου στη σειρά για να εξυπηρετηθώ βρισκόταν κάποιος άλλος, οπότε περίμενα υπομονετικά τη σειρά μου. Όταν με το καλό ήρθε η σειρά μου έδωσα τα πρώτα χαρτιά στον υπάλληλο (ο οποίος είναι αντικαταστάτης στο πόστο αυτό) και αυτός ξεκίνησε τη διαδικασία για να διεκπεραιώσει τη δουλειά του. Σιγά σιγά, σηκώθηκε να πάει να βρει το φάκελο, να τον φέρει πίσω, να τον ανοίξει, να βρει αυτά που έπρεπε, να με ρωτήσει δυο φορές τι ακριβώς θέλω από μέσα κλπ κλπ.
Αφού λοιπόν εδέησε και ετέλειωσε με την πρώτη δουλειά, η οποία αποτελείτο από 3 αιτήσεις, του δίνω τη δεύτερη η αποτελείτο από 9 αιτήσεις. Ξεκίνησε και πάλι σιγά σιγά, να μην σπάσουμε τα αυγά να εξετάζει τις αιτήσεις, να σηκωθεί να πάει να φέρει τον άλλο φάκελο και ξανά όλη τη διαδικασία με τον ίδιο βασανιστικό χελωνίσιο ρυθμό.
Ενώ περίμενα με τα νεύρα μου να πλησιάζουν να σπάσουν και την ώρα να περνά στερώντας μου πολύτιμο χρόνο και αφού προσφέρθηκα 2 φορές να τον βοηθήσω για να κόψουμε δρόμο, καθώς ξέρω τη διαδικασία μάλλον καλύτερα από αυτόν, αυτός αρνήθηκε. Ξεκίνησα λοιπόν να παίζωμε το κινητό μου για να σκοτώσω την ώρα μου μέχρι να τελειώσει. Σε κάποια στιγμή που βάζει πάνω στον πάγκο ένα ττόππι κόλλες και μου δηλώνει, "τούτα φέρτα αύριο διότι εν 12.30 και είπαν μας 12.30 να κλείουμε".
Δεν μπορείτε να καταλάβετε σε πόσα miliseconds έφτασε το αίμα στην κεφαλή μου. Καλά λαλώ του φέρνω σου 9 αιτήσεις για την ίδια πολυκατοικία και λαλείς μου ότι εννά πιάσεις τις 4 και τις άλλες 5 να τις φέρω αύριο επειδή εν 12.30? Καταρχάς εν 12.20 και επιπλέον να καταλάβω να έρκουμουν τωρά και να μου ελάλες ότι εν θα δεχτείς άλλον να το κατανοήσω αλλά στέκουμαι δαμέ μια ώρα και λάλεις μου ότι πρέπει να έρτω αύριο για 5 λεπτά υπόθεση?
Στα πολλά πολλά ήρτε που το πίσω γραφείο κάποιος άλλος, ο οποίος ερώτησε τι έγινε και εξήγησα του.
Λαλεί του: "Γιε μου εννά μας γράψουν οι εφημερίδες"
"Μα αφού ο ...... είπε μας 12.30 να κλείουμε"
"Καλά βάλε την ταπέλλα σου closed και μεν δεχτείς άλλο, αλλά όι να διώξεις τον άνθρωπο που εν δαμέ μια ώρα για να ξαναέρτει άυριο"
Το πιο τραγικό είναι ότι ήταν νεαρός και δεν δικαιολογείται. Καλάν να δικαιολογήσω κάποιον (δεν τον καταλάβω επειδή είναι εκτός της φιλοσοφίας μου αλλά να τον δικαιολογήσω) που είναι 50 χρονών να είναι τέλια αργόσχολος αλλά κάποιον που είναι 25-28 χρονών ΔΕΝ μπορώ.
Πραγματικά την ώρα οπυ τον έβλεπα με τι ταχύτητα εκινήτουν έθελα να του δώκω που πάνω και εσκέφτουμουν τι διάολο μέσο έχει. Εν ξέρω αν είναι με email ή με τηλέφωνο που εμπήκε το μέσο για να τον προσλάβουν αλλά αδυνατώ να καταλάβω τι μπορεί να είδε ένας προϊστάμενος σε ένα τέτοιο άτομο για να εισηγηθεί πρόσληψη.
Ο μόνος τρόπος να μην αγανακτήσεις με όσα συμβαίνουν στη δημόσια υπηρεσία και στον ευρύτερο σημόσιο τομέα είναι να μην έχεις καμία επαφή μαζί τους, αλλά τούτο είναι αδύνατο. Δυστυχώς όλο και κάτι θα χρειαστείς.
Υ.Γ Γενικά επειδή έχω αρκετό πάρε δώσε με την ΑΗΚ στη Λάρνακα, στην πλειονότητα τους πρόκειται για πολύ εξυπηρετικό προσωπικό, τηρουμένων των αναλογιών (ευρύτερος δημόσιος τομέας) αλλά σήμερα εφκήκα εκτός εαυτού, όχι μόνο επειδή εσυνέβηκε τούτο αλλά επειδή επροήλθε που κάποιο άτομο που είναι στην ηλικία μου.
Υ.Γ 2 Μετά που ηρέμησα και εσκέφτηκα ότι κατά πάσα πιθανότητα το συγκεκριμένο άτομο πιάνει τα ίδια ή και παραπάνω λεφτά με μένα, "δουλεύκει" ως τις 14.30 και άγχος 0, η ώρα 12.30 εννά βάλει το closed και άμα λάχει εννα σε διώξει κιόλας και το κυριότερο έχει ίσως και πιο λλία που τα μισά μου προσόντα, αποφάσισα να κόψω τις σκέψεις. Δηλώνω ξεκάθαρα ότι θέση στο δημόσιο δεν με ενδιαφέρει, δεν έκαμα και δεν θα κάμω αίτηση εκτός και εάν πρόκειται για εξαιρετική περίπτωση (πρέσβης, διπλωματικός ακόλουθος, θέση στο εξωτερικό κλπ) άρα δεν πρόκειται περί φθόνου. Επιπλέον ο κυριότερος λόγος που μνε απωθεί το δημόσιο είναι ακριβώς γι΄αυτό το λόγο. Επειδή δεν θα μπορούσα να βλέπω δίπλα μου αργόσχολους να κρίνονται στην ίδια βάση με εμένα.
Υ.Γ 3 Ο ιδιωτικός τομέας δεν είναι αγγελικά πλασμένος αλλά τουλάχιστον όποιος αξίζει κάποια στιγμή δικαιώνεται και ανταμοίβεται.
Αφού λοιπόν εδέησε και ετέλειωσε με την πρώτη δουλειά, η οποία αποτελείτο από 3 αιτήσεις, του δίνω τη δεύτερη η αποτελείτο από 9 αιτήσεις. Ξεκίνησε και πάλι σιγά σιγά, να μην σπάσουμε τα αυγά να εξετάζει τις αιτήσεις, να σηκωθεί να πάει να φέρει τον άλλο φάκελο και ξανά όλη τη διαδικασία με τον ίδιο βασανιστικό χελωνίσιο ρυθμό.
Ενώ περίμενα με τα νεύρα μου να πλησιάζουν να σπάσουν και την ώρα να περνά στερώντας μου πολύτιμο χρόνο και αφού προσφέρθηκα 2 φορές να τον βοηθήσω για να κόψουμε δρόμο, καθώς ξέρω τη διαδικασία μάλλον καλύτερα από αυτόν, αυτός αρνήθηκε. Ξεκίνησα λοιπόν να παίζωμε το κινητό μου για να σκοτώσω την ώρα μου μέχρι να τελειώσει. Σε κάποια στιγμή που βάζει πάνω στον πάγκο ένα ττόππι κόλλες και μου δηλώνει, "τούτα φέρτα αύριο διότι εν 12.30 και είπαν μας 12.30 να κλείουμε".
Δεν μπορείτε να καταλάβετε σε πόσα miliseconds έφτασε το αίμα στην κεφαλή μου. Καλά λαλώ του φέρνω σου 9 αιτήσεις για την ίδια πολυκατοικία και λαλείς μου ότι εννά πιάσεις τις 4 και τις άλλες 5 να τις φέρω αύριο επειδή εν 12.30? Καταρχάς εν 12.20 και επιπλέον να καταλάβω να έρκουμουν τωρά και να μου ελάλες ότι εν θα δεχτείς άλλον να το κατανοήσω αλλά στέκουμαι δαμέ μια ώρα και λάλεις μου ότι πρέπει να έρτω αύριο για 5 λεπτά υπόθεση?
Στα πολλά πολλά ήρτε που το πίσω γραφείο κάποιος άλλος, ο οποίος ερώτησε τι έγινε και εξήγησα του.
Λαλεί του: "Γιε μου εννά μας γράψουν οι εφημερίδες"
"Μα αφού ο ...... είπε μας 12.30 να κλείουμε"
"Καλά βάλε την ταπέλλα σου closed και μεν δεχτείς άλλο, αλλά όι να διώξεις τον άνθρωπο που εν δαμέ μια ώρα για να ξαναέρτει άυριο"
Το πιο τραγικό είναι ότι ήταν νεαρός και δεν δικαιολογείται. Καλάν να δικαιολογήσω κάποιον (δεν τον καταλάβω επειδή είναι εκτός της φιλοσοφίας μου αλλά να τον δικαιολογήσω) που είναι 50 χρονών να είναι τέλια αργόσχολος αλλά κάποιον που είναι 25-28 χρονών ΔΕΝ μπορώ.
Πραγματικά την ώρα οπυ τον έβλεπα με τι ταχύτητα εκινήτουν έθελα να του δώκω που πάνω και εσκέφτουμουν τι διάολο μέσο έχει. Εν ξέρω αν είναι με email ή με τηλέφωνο που εμπήκε το μέσο για να τον προσλάβουν αλλά αδυνατώ να καταλάβω τι μπορεί να είδε ένας προϊστάμενος σε ένα τέτοιο άτομο για να εισηγηθεί πρόσληψη.
Ο μόνος τρόπος να μην αγανακτήσεις με όσα συμβαίνουν στη δημόσια υπηρεσία και στον ευρύτερο σημόσιο τομέα είναι να μην έχεις καμία επαφή μαζί τους, αλλά τούτο είναι αδύνατο. Δυστυχώς όλο και κάτι θα χρειαστείς.
Υ.Γ Γενικά επειδή έχω αρκετό πάρε δώσε με την ΑΗΚ στη Λάρνακα, στην πλειονότητα τους πρόκειται για πολύ εξυπηρετικό προσωπικό, τηρουμένων των αναλογιών (ευρύτερος δημόσιος τομέας) αλλά σήμερα εφκήκα εκτός εαυτού, όχι μόνο επειδή εσυνέβηκε τούτο αλλά επειδή επροήλθε που κάποιο άτομο που είναι στην ηλικία μου.
Υ.Γ 2 Μετά που ηρέμησα και εσκέφτηκα ότι κατά πάσα πιθανότητα το συγκεκριμένο άτομο πιάνει τα ίδια ή και παραπάνω λεφτά με μένα, "δουλεύκει" ως τις 14.30 και άγχος 0, η ώρα 12.30 εννά βάλει το closed και άμα λάχει εννα σε διώξει κιόλας και το κυριότερο έχει ίσως και πιο λλία που τα μισά μου προσόντα, αποφάσισα να κόψω τις σκέψεις. Δηλώνω ξεκάθαρα ότι θέση στο δημόσιο δεν με ενδιαφέρει, δεν έκαμα και δεν θα κάμω αίτηση εκτός και εάν πρόκειται για εξαιρετική περίπτωση (πρέσβης, διπλωματικός ακόλουθος, θέση στο εξωτερικό κλπ) άρα δεν πρόκειται περί φθόνου. Επιπλέον ο κυριότερος λόγος που μνε απωθεί το δημόσιο είναι ακριβώς γι΄αυτό το λόγο. Επειδή δεν θα μπορούσα να βλέπω δίπλα μου αργόσχολους να κρίνονται στην ίδια βάση με εμένα.
Υ.Γ 3 Ο ιδιωτικός τομέας δεν είναι αγγελικά πλασμένος αλλά τουλάχιστον όποιος αξίζει κάποια στιγμή δικαιώνεται και ανταμοίβεται.
Δευτέρα 5 Ιουλίου 2010
Μέτσος και ξερό ψωμί..
Είμαστε για κλάματα, ήξερα το αλλά σε κάθε ευκαιρία θέλουν να μου το επιβεβαιώσουν.
Αν σας πω ότι με νοιάζει τι θα γίνει με τον Μέτσο, με τις υποθέσεις κατασκοπείας των Ρώσων στους Αμερικάνους ή το ανάποδο, θα σας πιάσω στο μαϊττάππι.
Αλλά δεν γίνεται ρε κουμπάρε τούντο ρεζιλίκι, να μας αναφέρνουν ούλλα τα πρακτορεία ειδήσεων παγκόσμια ότι είμαστε τόππουζοι και εν μπορούμε να κρατήσουμε ένα άτομο, το οποίο παρεπιπτόντως εν ξέρουμε και πόθεν μας έφυε.
Καλάν να καταλάβω ότι έχουμε συμφέροντα με τους Ρώσους, τα οποία πρέπει να διαφυλάξουμε, δέχουμαι το. Δυστυχώς ή ευτυχώς έχουμε και με τους Αμερικάνους και καλό θα ήταν να μας κόφτει να τα διαφυλάξουμε επίσης. Αν δεν έχεις πρόθεση να τον περιορίσεις, τι τον συλλαμβάνεις ρε κύριε; Παίξε πέλλον. Για τόσα και τόσα παίζουν ούλλοι πελλόν σε τούντον τόπο, τούτο εννά μας επείραζε; τωρά εν καλλύτερα δηλαδή;
Είπα το ξανά.. ΕΛΕΟΣ..
Αν σας πω ότι με νοιάζει τι θα γίνει με τον Μέτσο, με τις υποθέσεις κατασκοπείας των Ρώσων στους Αμερικάνους ή το ανάποδο, θα σας πιάσω στο μαϊττάππι.
Αλλά δεν γίνεται ρε κουμπάρε τούντο ρεζιλίκι, να μας αναφέρνουν ούλλα τα πρακτορεία ειδήσεων παγκόσμια ότι είμαστε τόππουζοι και εν μπορούμε να κρατήσουμε ένα άτομο, το οποίο παρεπιπτόντως εν ξέρουμε και πόθεν μας έφυε.
Καλάν να καταλάβω ότι έχουμε συμφέροντα με τους Ρώσους, τα οποία πρέπει να διαφυλάξουμε, δέχουμαι το. Δυστυχώς ή ευτυχώς έχουμε και με τους Αμερικάνους και καλό θα ήταν να μας κόφτει να τα διαφυλάξουμε επίσης. Αν δεν έχεις πρόθεση να τον περιορίσεις, τι τον συλλαμβάνεις ρε κύριε; Παίξε πέλλον. Για τόσα και τόσα παίζουν ούλλοι πελλόν σε τούντον τόπο, τούτο εννά μας επείραζε; τωρά εν καλλύτερα δηλαδή;
Είπα το ξανά.. ΕΛΕΟΣ..
Πέμπτη 1 Ιουλίου 2010
ΚΑ όπως λέμε ΚΑΤΙΣΙΗ ΜΑΣ
Διάβαζα σήμερα ένα άρθρο http://sigmalive.com/inbusiness/news/services/281968 για τις Κυπριακές Αερογραμμές. Φέτος λέει αναμένονται μεγάλες ζημιές σε σύγκριση με πέρυσι.
Παραθέτω ολόκληρο το άρθρο:
"Σημαντικά πιο ζημιογόνα σε σύγκριση με εκείνα της αντίστοιχης περιόδου του 2009 αναμένεται να είναι τα αποτελέσματα των Κυπριακών Αερογραμμών για την πρώτη εξαμηνία του 2010. Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση η επιδείνωση των οικονομικών αποτελεσμάτων οφείλεται κυρίως στην παγκόσμια οικονομική κρίση και στην συνακόλουθη ένταση του ανταγωνισμού γεγονός που επηρεάζει ιδιαίτερα έντονα τον τομέα των αερομεταφορών και οδήγησε σε μείωση στον αριθμό επιβατών που μεταφέρθηκαν και στην απόδοση των ναύλων, κάτι το οποίο περιόρισε σημαντικά τα έσοδα της.
Επιπλέον, τα αποτελέσματα της πρώτης εξαμηνίας του 2010 επηρεάστηκαν αρνητικά από την έκρηξη ηφαιστείου στην Ισλανδία που οδήγησε στο κλείσιμο μεγάλου μέρους του εναέριου χώρου της Βόρειας Ευρώπης, περιλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασίλειου, από τις 15 μέχρι τις 21 Απριλίου 2010.
Τέλος τα αποτελέσματα των ΚΑ για την υπό αναφορά περίοδο επηρεάστηκαν επίσης αρνητικά από την πολύ ουσιαστική αύξηση στην τιμή των καυσίμων σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο."
*Πέρσι όμως που οι ΚΑ εκαπαρτίζαν επειδή είχαν κέρδη που οφείλονταν στην πώληση αεροσκαφών και όχι σε λειτουργικά κέρδη γιατί το διαφημίζαν; Γιατί δεν μεριμνήσαν να λάβουν μέτρα αφού γνώριζαν ότι έρχεται δύσκολη χρονιά;
*Επίσης η συνακόλουθη ένταση του ανταγωνισμού, πως μεταφράζεται σε τιμές εισιτηρίων; διότι μείωση τιμών προφανώς και δεν έγινε. Εκτός εάν εννοούν ότι οι άλλοι ρίχνουν τις τιμές αλλά εμείς βράχοι τζαμέ, σαν τους Σπαρτιάτες στις Θερμοπύλες, αλλά sorry μήπως για αυτό δεν πουλούμε;
*Το ηφαίστειο σε μια εβδομάδα πρόλαβε να δημιουργήσει μη αναστρέψιμα αποτελέσματα για ένα εξάμηνο ή έναν χρόνο; Μα τρώμε κουτόχορτο τελικά σε τούτον τον τόπο;
*Τα καύσιμα και τα καύσιμα, τον Ιούλη του 2008 ήταν $145/βαρέλλι, σήμερα εν $75/βαρέλλι και πέρσι ήταν $65/βαρέλλι. Σαν να και επιάσαν μας στο μαϊττάππι;
Ιδιωτικοποιήστε την και κανεί... Αφού διαφορετικά άσπρη μέρα δεν θα δουν οι ΚΑ. Διότι το εναλλακτικό σενάριο για να μείνουν κρατικές είναι οι απολύσεις (αλλά όχι, δεν πειράζουμε κανένα, αφήνουμε να το κάμουν άλλοι).
Εκτός και αν το θέμα είναι ιδεολογικό και πρέπει να κρατήσουμε τον κρατικό μας αερομεταφορέα, για να διατηρήσουμε τα πανύψηλα standard φιλοξενείας και ευγένειας που προσφέρουν οι αγενέστατες και ξινισμένες αεροσυνοδοί. Επίσης για να προστατεύσουμε την κοινωνία μας από την διάβρωση, όπως κάνουμε άλλωστε και με την άρνηση μας να δημιουργήσουμε ή να δώσουμε άδεια να γίνουν καζίνα, για να μην φθείρουμε την κοινωνία μας και τον αγνό κυπραίο που δεν ξέρει τι εν το κουμάρι αφού στα online καζίνα που ξεφυτρώνουν σε κάθε γειτονιά όπως τα μανιτάρια, παν μόνο οι αχαΐρευτοι οι ξένοι (κούνια που μας κούναγε).
ΕΛΕΟΣ πλέον.. Some mercy please (πέρκει το καταλάβει κανένας!)
Παραθέτω ολόκληρο το άρθρο:
"Σημαντικά πιο ζημιογόνα σε σύγκριση με εκείνα της αντίστοιχης περιόδου του 2009 αναμένεται να είναι τα αποτελέσματα των Κυπριακών Αερογραμμών για την πρώτη εξαμηνία του 2010. Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση η επιδείνωση των οικονομικών αποτελεσμάτων οφείλεται κυρίως στην παγκόσμια οικονομική κρίση και στην συνακόλουθη ένταση του ανταγωνισμού γεγονός που επηρεάζει ιδιαίτερα έντονα τον τομέα των αερομεταφορών και οδήγησε σε μείωση στον αριθμό επιβατών που μεταφέρθηκαν και στην απόδοση των ναύλων, κάτι το οποίο περιόρισε σημαντικά τα έσοδα της.
Επιπλέον, τα αποτελέσματα της πρώτης εξαμηνίας του 2010 επηρεάστηκαν αρνητικά από την έκρηξη ηφαιστείου στην Ισλανδία που οδήγησε στο κλείσιμο μεγάλου μέρους του εναέριου χώρου της Βόρειας Ευρώπης, περιλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασίλειου, από τις 15 μέχρι τις 21 Απριλίου 2010.
Τέλος τα αποτελέσματα των ΚΑ για την υπό αναφορά περίοδο επηρεάστηκαν επίσης αρνητικά από την πολύ ουσιαστική αύξηση στην τιμή των καυσίμων σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο."
*Πέρσι όμως που οι ΚΑ εκαπαρτίζαν επειδή είχαν κέρδη που οφείλονταν στην πώληση αεροσκαφών και όχι σε λειτουργικά κέρδη γιατί το διαφημίζαν; Γιατί δεν μεριμνήσαν να λάβουν μέτρα αφού γνώριζαν ότι έρχεται δύσκολη χρονιά;
*Επίσης η συνακόλουθη ένταση του ανταγωνισμού, πως μεταφράζεται σε τιμές εισιτηρίων; διότι μείωση τιμών προφανώς και δεν έγινε. Εκτός εάν εννοούν ότι οι άλλοι ρίχνουν τις τιμές αλλά εμείς βράχοι τζαμέ, σαν τους Σπαρτιάτες στις Θερμοπύλες, αλλά sorry μήπως για αυτό δεν πουλούμε;
*Το ηφαίστειο σε μια εβδομάδα πρόλαβε να δημιουργήσει μη αναστρέψιμα αποτελέσματα για ένα εξάμηνο ή έναν χρόνο; Μα τρώμε κουτόχορτο τελικά σε τούτον τον τόπο;
*Τα καύσιμα και τα καύσιμα, τον Ιούλη του 2008 ήταν $145/βαρέλλι, σήμερα εν $75/βαρέλλι και πέρσι ήταν $65/βαρέλλι. Σαν να και επιάσαν μας στο μαϊττάππι;
Ιδιωτικοποιήστε την και κανεί... Αφού διαφορετικά άσπρη μέρα δεν θα δουν οι ΚΑ. Διότι το εναλλακτικό σενάριο για να μείνουν κρατικές είναι οι απολύσεις (αλλά όχι, δεν πειράζουμε κανένα, αφήνουμε να το κάμουν άλλοι).
Εκτός και αν το θέμα είναι ιδεολογικό και πρέπει να κρατήσουμε τον κρατικό μας αερομεταφορέα, για να διατηρήσουμε τα πανύψηλα standard φιλοξενείας και ευγένειας που προσφέρουν οι αγενέστατες και ξινισμένες αεροσυνοδοί. Επίσης για να προστατεύσουμε την κοινωνία μας από την διάβρωση, όπως κάνουμε άλλωστε και με την άρνηση μας να δημιουργήσουμε ή να δώσουμε άδεια να γίνουν καζίνα, για να μην φθείρουμε την κοινωνία μας και τον αγνό κυπραίο που δεν ξέρει τι εν το κουμάρι αφού στα online καζίνα που ξεφυτρώνουν σε κάθε γειτονιά όπως τα μανιτάρια, παν μόνο οι αχαΐρευτοι οι ξένοι (κούνια που μας κούναγε).
ΕΛΕΟΣ πλέον.. Some mercy please (πέρκει το καταλάβει κανένας!)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
