Από που να αρχίσω..

Πέρασαν κιόλας δυο μήνες από το intro, αλλά ακόμα αγωνίζομαι να αποφασίσω με ποιο θέμα θα έπρεπε να κάνω την αρχή. Αφού το σκέφτηκα και το ξανασκέφτηκα και αφού δεν μπορώ να αποφασίσω ποιο είναι το πιο σημαντικό θέμα για να κάνω την αρχή αποφάσισα να την κάνω με καποιο αρκετά σημαντικό θέμα απλά για να κάνω μια αρχή, αν θα έχω πιθανότητες να θίξω όσα θα ήθελα.

Σε συνδυασμό λοιπόν με τα διάφορα που μου έτυχαν το τελευταίο διάστημα, όσα μπορεί εύκολα κάποιος να φανταστεί αλλά ακόμα και όσα δεν μπορεί, από περιπέτειες υγείας συγγενικού προσώπου, μέχρι αποκλεισμού στο εξωτερικό λόγω τέφρας, βαρυφορτωμένου προγράμματος λόγω παρατεταμένης απουσίας από τη δουλειά κ.ο.κ. Αυτό που λέμε το ένα φέρνει τ'άλλο, οι δυο αυτοί μήνες θέλω να πιστεύω ότι θα αποτελέσουν στο μέλλον μια ανάμνηση άξια ανφοράς.

Ξεκινώ λοιπόν με το θέμα του δημόσιου τομέα στην Κύπρο και των δηλώσεων. Αφού βομβαρδιστήκαμε τις τελευταίες εβδομάδες με το σοβαρό δημοσιονομικό πρόβλημα της Ελλάδας, και αφού στην Κύπρο ακούμε από καιρού εις καιρό διάφορους γραφικούς, πολιτικούς και πολιτικάντηδες, να παριστάνουν τους σωτήρες, τις διάνοιες, τους εθνοπατέρες και τους guru των οικονομικών, την ίδια στιγμή που η Ισπανία μειώνει τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων της κατά 5% και τους παγοποιεί για τουλάχιστον ένα χρόνο, στην Ελλάδα στο δημόσιο τομές γίνονται πρωτοφανείς περικόπες, στη Δημοκρατία της μπανανίας, ο αρχι-δημόσιος υπάλληλος δηλώνει: "να μην τολμήσει η κυβέρνηση να αγγίξει τους δημοσίους υπαλλήλους (στο εξής δ.υ) και αν θέλει να αυξήσει τα έσοδα της, να καταπολεμήσει τη φοροδιαφυγή". Σωστό ή λάθος;

Σωστό ως προς το ένα μέρος, να καταπολεμηθεί η φοροδιαφυγή, συμφωνούμε απόλυτα. Οι δ.υ γιατί να μείνουν ανέγγιχτοι όμως τη στιγμή που το υπόλοιπο εργατικό δυναμικό στην Κύπρο βρίσκεται υπό της δαμοκλείου σπάθης και τη στιγμή που επίσης όλοι γνωρίζουμε λίγο πολύ με πόσο ζήλο οι δ.υ εκτελούν τα καθήκοντα τους (με κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις δυστυχώς να παραμένουν εξαιρέσεις). Από την άλλη, στο θέμα της φοροδιαφυγής, για να μην κοροϊδευόμαστε από όσους φοροδιαφεύγουν, σημαντική μερίδα αποτελούν οι δ.υ, οι οποίοι κάνουν παράνομα δεύτερες δουλειές το απόγευμα.

Στη τελική στο θέμα που προκύπτει με το καθημερινό αυτό φαινόμενο, η φοροδιαφυγή είναι μια σημαντική αλλα όχι η ουσιαστικότερη παράμετρος του ζητήματος. Το σοβαρό είναι πως μπορεί ο απλός νόμιμος επαγγελματίας ιδιώτης να ανταγωνιστεί τον δ.υ που εξασκεί δεύτερο επάγγελμα άμεσα σχετιζόμενο με τη θέση και τα καθήκοντα του, και μεγάλο ποσοστό θα τον προτιμήσει για να κάνει τη δουλειά του, καθώς όπως είναι εύκολα αντιληπτό, κάποιον με θέση είναι πιθανότερο να τον χρειαστείς μελλοντικά για εξυπηρέτηση. Θέλετε παραδείγματα; άπειρα, δεν χρειάζεται καν να αναφέρω. Όλοι μας ξέρουμε τουλάχιστον από μια ανάλογη περίπτωση.

Για να μην παρεξηγηθώ όμως, και προς αποφυγή παρεξηγήσεων, όταν λέμε ότι υπάρχει πρόβλημα με τη φοροδιαφυγή και πρέπει να καταπολεμηθεί, εννοούμε ανεξαιρέτως. Κι όταν λέμε ανεξαιρέτως, οι δ.υ δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται σαν ιερές αγελάδες.
Στο δρόμο όμως, που βαδίζουμε και που κανένας δεν έχει τη διάθεση να αλλάξει, με νωπό το παράδειγμα της Ελλάδας, ίσως η μόνη λύση (δυστυχώς) είναι να φτάσουμε σε εκείνο το σημείο για να συνετιστούμε.

Μέσα σε όλα αυτά, ακούμε τον αρχιεπίσκοπο να δηλώνει ότι δεν θα δώσει τίποτα από τα λεφτά που η Εκκλησία χρωστά στο κράτος ως φορολογία και αν θέλουν ας πάνε στα δικαστήρια, αλλά και πάλι δηλώνει ότι δεν θα πληρώσει, με τη δικαιολογία ότι δεν θα ξεπουλήσει την περιουσία της Εκκλησίας γιατί αυτή ανήκει στο λαό (λέγε με χριστεπώνυμο πλήρωμα), τη στιγμή που ξέρει ότι το σύνταγμα δεν επιτρέπει δήμευση της περιουσίας της Εκκλησίας.

Με την ευκαιρία της δήλωσης αυτής, θα ήθελα να προτείνω στον μακαριότατο, να κάνει ένα δημοψήφισμα στο λαό που επικαλείται, για το πως θέλει αυτός ο λαός να διαχειρίζεται η περιουσία της Εκκλησίας. Εγώ δηλώνω ότι θα ψηφίσω να μοιραστεί στους πιστούς.

Το πιο ωραίο όμως των τελευταίων ημερών είναι η αποκάλυψη ότι ανώτεροι δημόσιοι λειτουργοί, χρησιμοποιούσαν υπαλλήλους των δημοσίων έργων (και υλικα;) για να κτίσουν τα εξοχικά τους.

Και εις ανώτερα.

Συγχωρέσετε με για υπερβολές ή παραλείψεις. Σχόλια ευπρόσδεκτα.